| अच्छ्यूँ खाएँ बच्छ्यूँ खाएँ झुसे बारुलो |
| अघिपछि स्याहार, चोर आउने दिन विस्याहार |
| अनिकाले मानू, बाँडिचूडी खानू |
| अन्धाको सहारा लङ्गडा |
| अप्ठेरोमा फलेको फर्सी, न टिप्न सकिने, न माया मार्न सकिने |
| अब कसारको कुन गुदी कुन बोक्रो |
| अभागी हग्न बस्यो तीन बित्ताको काठ पस्यो |
| अभागीको भाइ सप्रन्छ, भाग्यमानीको छोरो सप्रन्छ |
| अरुको बारिको काँक्रो चोर्नी, आफ्नो भने नुनको ढिको नफोर्नी |
| अरूले हात्ती चढे भनेर आफूले धुरी चढ्नु हुँदैन |
| अर्काको बाच्छो चाटी मुखभरी रौँ |
| अल्छीलाई बल्छी, मर्दलाई जाल |
| असारमा मीत लाए हिलामा हात, मंसिरमा मीत लाए फिलामा हात |
| आँटी छोरीलाई बाघले नि खाँदैन |
| आई बूढी मच्चिंदै, गई बूढी थच्चिंदै |
| आकाश को राहु, पातलको केतु, एक पटक नपरी कसरी चेतु रु |
| आज मर्यो, भोलि ओखति |
| आफ्नो दिउँ त मै मरि जाउँ, अर्काको पाए तीन माना खाउँ |
| आयो गयो माया मोह, आएन गएन को हो को हो |
| ऋण लाग्दा नडराउनु, दिन लाग्दा डराउनु |
| एक थुकी सुकी सय थुकी नदी |
| कहाँ जालास् मछली मेरै ढडिया |
| कागलाई बेल पाक्यो, हर्ष न विस्मात् |
| कुकुर भुक्दै गर्छ, हात्ती लम्कँदै गर्छ |
| कुमालेको चक्र घुमी फिरी त्यहीँ आउँछ |
| केटी हेर्नै नपर्ने, केटो बोल्नै नपर्ने |
| खसी जोख्नु सय चोटि, मान्छे जोख्नु एक चोटि |
| खसी भनम बोसो छैन, बोको भनम नसो छैन |
| खाउँ कर्कली, पेट फर्कली, नखाउँ कर्कली, सासू झर्कली |
| खाने बेलामा घिन नसम्झनु, सुत्ने बेलामा ऋण नसम्झनु |
| खुट्टा भए जुत्ता हजार |
| खुट्टा भए संसार हिडिन्छ |
| गाँस छाड्नु तर साथ नछाड्नु |
| घरै पिँडालु, बनै पिँडालु, ससुराली गयो बाह्र हातको पिँडालु |
| घिउ न तेल पका बुढी सेल |
| चरेस खानु तर हरेस नखानु |
| चिन्नु न जान्नु घचेडी माग्नु |
| छन् गेडी सबै मेरी छैनन् गेडी सबै टेढी |
| जता काफल पाक्छ, त्यता चरी नाच्छ |
| जता खीर उतै भीड |
| जसको डम्फू उसकै ताल |
| जसको तरबार उसको घरबार |
| जसको सीता खानु, उसकै गीता गाउनु |
| जहाँ पुग्दैन रवि, त्यहाँ पुग्छन् कवि |
| जापानीले बेसार खाओस न स्वाद पाओस |
| जाहा ईक्छा, त्यहाँ उपाए |
| जुन थालमा खायो, त्यही थालमा हग्छ |
| जोई न जुँगा पोई न पोते, सातु न सोप्र्याक, केरा खाँदै सुसेल्दै |
| झिँगो सरापले डिँगो मर्दैन |
| टाढाको देउता भन्दा नजिकको भुत काम लाग्छ |
| ठाउँ न ठहर, बूढीको रहर |
| ठाउँमा लगाए गाजल, कुठाउँ मा लगाए मोसो १ |
| डाडामा घर छ, मलाई के को डर छ |
| तँ आँट म पुर्याउँछु |
| ताप्के ताते पो काम हुन्छ, बिंड मात्रै तातेर के काम |
| तावाबाट फुत्केर भुङ्ग्रोमा |
| तैं रानी मै रानी, को भर्ला कुवाको पानी |
| दशा लागेको बेला नभरेको बन्दुक पनि पड्कन्छ |
| दिउ आफु नाङ्गो, नदिउ इष्ट बाङ्गो |
| दूध दिने गाईको लात्ती पनि सहनुपर्छ |
| देश गुनाको भेष, कपाल गुनाको केश |
| धाक भन्दा धक्कु ठुलो, हिड्ने बेला खुट्टा लुलो |
| धोबीलाई हतार भयो भन्दैमा रातिमा घाम लाग्दैन |
| नङले चिमोटे हुनेलाई बन्चरो किन लगाउने |
| नजिकको तीर्थ हेला |
| नौलो छँदा नौ पुलाको गाँस, पूरानो भएपछी जगल्टाको नाश |
| पढ्यो गुन्यो के काम, हलो जोत्यो खायो माम |
| पहिलो गाँसमै ढुङ्गा |
| पाँच पैसाको ल्वांग छैन, दस पैसाको स्वांग |
| पैसा न कौडी बजार बजार दौडी |
| फकाई फकाई ल्याए, चिमोटी चिमोटी मारे |
| बलिया बाङ्गा बाघलाई , बूढाखाढा माघलाई |
| बाँदरको पुच्छर लौरो न हतियार |
| बाघ बुढो भयो भने नि शिकार गर्न छाड्दैन |
| बाघ समाउन गएको, खरायोले खस्र्याक्क गर्दा मुर्छा |
| बाच्छो खाने बाघले पाडोलाई नि बाँकी राख्दैन |
| बाबू भन्दा छोरो जान्ने, नाति पेटै बाट मट्याङ्ग्रा हान्ने |
| बिहे गर्ने अलमलमा केटी खोज्नै बिर्सियो |
| बुझ्नेलाई श्रीखण्ड, नबुझ्नेलाई खुर्पाको बिँड |
| बोलेर बाठो र दौडेर छिटो कहिल्यै हुँदैन |
| भन्नै परे पछी भित्तै पुर्यएर भन्नु |
| भाग्यमा छ भन्दैमा डोकोमा दुध दुहेर अडिँदैन |
| भेंडा भेंडाको हूलमा, बाख्रा बाख्राको हूलमा |
| मन परेको केटो जेठाजू |
| मनको लड्डु घ्यूसँग खानु |
| मरेपछि डुमै राजा |
| मर्नै परेपछि खुट्टै तानेर मर्ने |
| मलाई खाने बाघले तँलाई पनि खान सक्छ |
| माछा देखे दुलो भित्र हात, सर्प देखे दुलो बाहिर हात |
| माझीको घर माछा उपहार |
| माझीले सल्लाह गर्दागर्दै सात गाउँ डुब्यो |
| मान्छे खेदाउनु अगाडीबाट बस्तु खेदाउनु पछाडीबाट |
| मामा आउँदा केरा पाकेन, केरा पाक्दा मामा आएनन् |
| मुखमा हालेको तातु पिरालु |
| मुस्ताङ को स्याउ, पाल्पा को च्याउ टिप्ने कसले सबैलाइ झ्याउ |
| यता न उता हातमा जुत्ता |
| युद्धको बेलामा बुद्धको पुराण काम लाग्दैन |
| रात राम्रो जुनले, मान्छे राम्रो गुनले |
| रातभरी रुङ्यो बूढी जिउँदै |
| लक्का छोरोलाई के को धक्का |
| लगनको बेला हगन |
| लानेको निधो छैन, जानेको तर्खर |
| ल्हासामा सुन छ, कान मेरो बुच्चै |
| विनाशकाले विपरीत बुद्धि |
| सर्पको विष, मान्छेको ईख |
| सिपालुले सीप लायो मुखुण्डीले मुख लायो |
| सियो हराएको दमाइँ जस्तो |
| सितैंमा पाए भट्टी रित्तै |
| सुनलाई खोल लाउनु पर्दैन |
| हराएको गाई सूर्यलाई दान |
| हरिप देखेर दैव डराउँछ |
| हलुवामा बालुवा |
| हलो अड्काएर गोरू चुट्नु |
| हातमा पुस्तक मनमा दश थोक |
| हार्ने गोरुको छेर्ने दाउ |
| हुने हार, दैव नटार |
