उपन्यास

घोरनेटी र ज्या (८)घोरनेटी र ज्या (८)

(८) “तिमीले त मेरी आमाको नाम मात्र सोध्यौ त ! कालु, खै त ? आफ्नी दिदीको नाम सोधेको ? कि मेरो नाम नै दिदी भन्ठानेका

उपन्यास

घोरनेटी र ज्या (७)घोरनेटी र ज्या (७)

(७)   ज्याले भनिन्, “चुप लाग् । अब धेरै चकचक नगरेइ । मेरी मितेनी ऐजल सरबजारमा बस्ने आइमाइ हुन् । उनले चकचक गर्याउ नाम्रो मान्दिनिन्

उपन्यास

घोरनेटी र ज्या (६)घोरनेटी र ज्या (६)

(६) मले खोलापाइ हेरिह्रयइबेला बाले पच्छेटबाट चपक्क पखेट्टा तान्या र भीरपाइ खसाया । भीर एकदमै अग्लो थ्योः सोजै तलपाइ हेर्या आँखा रिङ्ने । ह्याँमाट खस्यापछि

उपन्यास

घोरनेटी र ज्या (५)घोरनेटी र ज्या (५)

(५) ब्यानै मेरो निँद खुल्यो । निद बिउँतेपछि अँध्यारोमा छामछामछुमछुम गर्दा बाको जीउ मार्तै भेटायाँ । पैला ता ज्या भाइर (हग्न/मुत्न) गइहुनिन् भन्ने मान्याँ ।

उपन्यास

घोरनेटी र ज्या (४)घोरनेटी र ज्या (४)

(४) भोलिपल्ट पनि ज्या र बा गौँ छर्ने काममा कम्दमै काममा लागिह्रया । दिउँसो अर्नी बनाउन ज्या घर आइन् । हमछि अगेट्टा ढिगमा बसिकिन आगो

उपन्यास

घोरनेटी र ज्या (३)घोरनेटी र ज्या (३)

(३)   “मले लख्यालाई हेरेल्चु भन्दाभन्दै क्यार्न लुगा छराइ फिरि ? तोलाई मेरो विश्वासै छैन ! सक्की जार्ता जान्चु भन्चे, सक्की लुगा छराउँचे । यो

उपन्यास

घोरनेटी र ज्या (२)घोरनेटी र ज्या (२)

(२) ज्याले मेरा खुट्टापाइ हेरिन् र मलाई गिज्याउँदै भनिन् “हय जेइबाबै नि ! यले त जाङ्या पनि लाउह्रइन्च गरै ! लाजउमर्नु जाङ्या नलाइकिन कस्तोरो जानेइ

उपन्यास

घोरनेटी र ज्या (१)घोरनेटी र ज्या (१)

(१) “जेइ, म पनि घोरनेटी जान्यू क्या ! मलाई पनि घोरनेटी लग्या है जेइ ? मेरी.. जेइ, है जेइ ?” मैले मेरी ज्यालाई धेरै घोरेपछि

उपन्यास

नौलोसेवा जेड्प्रेस (२)नौलोसेवा जेड्प्रेस (२)

“भयो क्या ! भयो !! अब म खान सक्तिन । घाँटीबाट तलतिर जाँदैजाँदैन त म के गरुँ ?” एकजना महिला आँखाबाट आँशु र नाकमुखबाट रालसिँगान

उपन्यास

नौलो सेवा जेड्प्रेस (१)नौलो सेवा जेड्प्रेस (१)

  “कहाँ आइपुग्यौ ?” मोबाइलमा उसको निरन्तर घण्टीले आतुरी जनाएपछि मैले उसलाई सोधेँ । “खोइ ? अँध्यारोमा ठाउँको नाउँ थाहा भएन । अब एकसय किमि